f
|
01-09-010 En toen was het ineens alweer september. Ik heb deze zomer aardig wat tijd achter mijn tekenplank doorgebracht, binnenkort, waarschijnlijk oktober, verschijnt er een strip van 4 pagina's; Bluffende Buffel gaat op jacht, in een stripblad, P@per genaamd, dat alleen per abonnement verkrijgbaar is. Ik werk aan een nieuwe serie tekeningen die ik over niet al te lange tijd op StripSter hoop te publiceren en ben ondertussen bezig aan een nieuw, wederom tamelijk groot, schilderij. De in mei al aangekondigde nieuwsbrief is zo goed als gereed, als het zo door gaat heeft u hem dit jaar nog in handen... Wilt u er ook een? Mail even naar andREVANbuuren 5 mei 2010, Er is een nieuwe aflevering gearriveerd van het gratis blad "100%indeRegio" met daarin opgenomen een nieuwe illustratie van ondergetekende... Het magazine ligt in talloze rekjes en op ontelbare tafeltjes op u te wachten... 1 mei 2010, vanaf vandaag staat mijn nieuwste schilderij, "Op weg naar het zuiden..." op deze site. Ik weet dat ik u behoorlijk in spanning hebt gehouden, maar als u het resultaat ziet begrijpt u dat ik er nogal wat tijd voor nodig had. Ik werk ondertussen aan een nieuwe Nieuwsbrief, maar het kan nog wel even duren voor hij uw deurmat bereikt, want: Geen nieuws... 24 januari 2010: En wederom vraagt u zich af waar dat nieuwe schilderij toch blijft. Er wordt onverdroten aan gewerkt, maar ook deze keer zijn de afmetingen bovengemiddeld dus duurt het nog wel even voor ik iets kan laten zien. Ondertussen heb ik de eerder genoemde strip 'Vliegtuig naar de maan' van Duk Deny voltooid. Op de boekenplank van deze pagina ziet u wat dat heeft opgeleverd... Vandaag, 4 december 2009 heb ik een verse nieuwsbrief verzonden... Zoals u op mijn pagina Boeken hebt kunnen lezen ben ik druk in de weer geweest met tekenen en lijkt het schilderen er een beetje bij ingeschoten. Maar dat valt wel mee, ik heb een opdracht uitgevoerd, waarvan ik terzijnertijd, na het aanbrengen van de slotvernis, een bruikbare afbeelding hoop te kunnen plaatsen. Ook heb ik een aantal werkjes aan mijn Honderd Euro Galerie toegevoegd en een nieuwe Galerie geopend: De Tweehonderdvijftig Euro Galerie met daarin schilderijen van: juist... Begin 2009 werd ik door StripSter, een online stripblad dat nieuwe Nederlandstalige strips publiceert, gevraagd om wat voor hen te tekenen. Nu heb ik de ambitie om striptekenaar te worden al lang, heel lang, geleden opgegeven, maar zo'n verzoek kon ik natuurlijk niet afslaan. Verhalen verzinnen is nog steeds niet mijn tweede natuur maar tekenen gaat me tegenwoordig soms aardig af. Vanaf 26 september verschijnen zowaar de eerste pagina's van een heuse strip door ondergetekende in elkaar gezet. Een soort persiflage op de door Hubinon zo prachtig getekende Buck Danny, de onkreukbare dus onuitstaanbare, piloot. Een aantal reeds gepubliceerde pagina's vindt u hier Eind mei heb ik wederom, met enige belangeloze hulp van 100%RAPI (dank, Cinda) een "nieuwsbrief " verzonden. Net als de vorige aflevering met weinig nieuws maar enige bespiegelingen over het ambacht en zijn beoefenaren. Wilt u misschien ook een exemplaar, neem even contact op met info@andrevanbuuren.nl Ik heb nog een paar, en indien gewenst zet ik u op mijn verzendlijst voor een eventuele volgende uitgave... Voor de goede orde, de in de nieuwsbrief van november 2008 opgenomen "advertentie", waarin schilderijen van ondergetekende worden aangeboden voor slechts 100 euro, behelst geen grap zoals regelmatig wordt gedacht, het is ook geen uitverkoop maar een speciale serie schilderijtjes op creditcardformaat (!) om ook de liefhebbers van mijn werk die even niet over de middelen beschikken een groter schilderij te kopen toch in de gelegenheid te stellen een werkje van mijn hand aan te schaffen. De afbeeldingen in de 100 euro galerie zijn vanwege de technische beperkingen van de cameraman en zijn camera wat schraal dus het loont zeker de moeite de schilderijtjes eens in het echt te komen bekijken. Hieronder treft u een tekening met bijschrift aan, gepubliceerd in de nieuwsbrief van november 08. O |
||||
| “Je hoort er zelden over, want geen reclame, maar er wil nog al eens een bewoner uit de dierentuin ontsnappen. Viervoeters worden vaak al weer snel in de kraag gevat, legendarisch is het verhaal van een giraf die letterlijk tegen de lamp - die aan de bovenleiding van lijn 9 hing - liep voor hij de straat uit was. Vogels zijn doorgaans succesvoller in hun escapisme maar komen soms na een paar dagen vanzelf weer terug. Want waar moet je heen als je de deur van de kooi achter je dicht trekt? Het is doorgaans guur en regenachtig in dit verder zo aangename landje en natuurlijke instincten zoals trekvogeldrang of hoe dat ook mag heten overleven een detentie hoogst zelden. Daar zweef je dan boven de stad. Als je geluk hebt kom je de op een dag in de Nieuwkoopse of Oostvaardersplassen terecht maar meestal wordt het de braadpan van een stadsnomade of zoals op deze prent, een vanwege metroaanleg ingestort en verlaten pand waar het drijfhout van de stad een tijdelijk onderkomen vindt. Voorlopig is alles beter dan de kooi en zelfs een van nature chagrijnig beest als de beo links maakt een tevreden indruk. Of die tevredenheid zijn lot geldt of zijn nieuwe schoenen blijft in het midden, hij is waarschijnlijk vooral blij dat hij uit die lawaaiige Artiskooi is ontsnapt. Opgesloten zitten is tot daar aan toe, maar van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat de schelpartijen en ruzies van al die andere gevangen aan te moeten horen maakt zelfs een beo horendol. En dan is hij nog een vogel die er met een hulpverlener over kan práten… De klok slaat voedertijd, een dagelijks terugkerend probleem want als je de verzorger met zijn kant en klaar maaltijden gewend bent weet je niet altijd waar, hoe en wat je moet zien te verschalken. Gelukkig is er een ook een verdwaalde Siberische visarend (rechts) onder het gezelschap die geen woord Nederlands spreekt maar zich graag nuttig maakt. Hij heeft voor iedereen wat uit de gracht gevist, dat wordt vanavond feest in het kraakpand. Ook de wegens goed gedrag vervroegd vrijgelaten secretarisvogel uiterst rechts slaat graag zijn snavel in een voorntje. Hij is sinds jaar en dag verleerd de notulen bij te houden maar werkt net als ongeveer een miljoen landgenoten aan een roman. En op een dag hoopt hij een eigen krantje uit te geven… Ook voor morgen is er al wat te eten. Op de achtergrond zien we, bespot door een grofgebekt roofdier, nog ergens een wanhopige kunstschilder tevergeefs aan de tralies van zijn kooi rammelen. Hij is in de val gelokte door de mooie praatjes van een brulaap (rechtsonder), het enige beest in dit gezelschap dat de vrijheid niet ambieerde maar wegens het onophoudelijk sarren van onnozele penseelaapjes door de directeur van Artis persoonlijk de straat op is geschopt. Of het morgen ook een feestmaal wordt moeten we maar afwachten. Kunstenaars smaken doorgaans nergens naar en zijn meestal niet gaar te krijgen. Maar zo, als noodrantsoen, zijn ze toch nog ergens goed voor… |
 |
|||
 |
||||
|
I'm Sorry, No English Translation... |
||||